Comfortzone


Beste lezers,

Welkom terug bij mijn blog.

Ik hoop dat iedereen een leuke week achter de rug heeft.

zo niet, dan kan ik alleen maar zeggen het komt allemaal goed.

Vandaag wil ik het hebben over decomfortzone en hoe belangrijk het is om daar buiten te treden. We kennen het wel de dingen die we het liefst vermijden. Het zij ergens alleen naar toe gaan, avontuurlijke dingen als bungeejumpen of parachute springen en je mening of idee uitspreken in een over volle vergaderzaal. Iedereen heeft wel eens te maken met moment die hij of zij liever vermijdt. Toch zeg ik stap uit die comfortzone. Neem nou als voorbeeld: Ik ging altijd samen met iemand naar de sportschool en als hij niet kon ging ik ook niet. Mensen groeten in de sportschool die ik niet kende was ook iets wat ik absoluut niet deed. Tot ik op een gegeven moment besefte hoe belangrijk de sportschool voor mij was. Zowel op mentaal als fysiek vlak. Op een dag besloot ik dat ik gewoon alleen moest gaan. Door observatie van andere dat ik mij teveel ergerde aan andere en dus te veel op anderen aan het letten was besloot ik dat dit ook een goede reden was om ook hier aan te werken. Eerlijk is eerlijk makkelijk vond ik het niet. Zoals ik in een eerdere blog heb beschreven hebben wij als mens veel te snel een oordeel klaar liggen over anderen en dat weerhield mij ervan om überhaupt iemand te groeten die ik niet ken. Het koste mij wat tijd, maar toen ik zag dat ik zelf een meer open houding aan nam merkte ik dat mensen ook sneller geneigd waren om mij te groeten.

Nu ben ik vandaag eindelijk uit mijn comfortzone gestapt alweer. Ruim twee weken geleden ging ik op zoek waar je met je laptop kon gaan zitten werken in dit geval aan mijn blog omdat ik thuis snel afgeleid ben door de televisie waar ik dan achter kruip of mijn Xbox One en dan niet doe wat ik moet doen. Eenmaal vond ik naar aanleiding van tips uit mijn Facebook bronnen dat je bij het Stadstheater in Zoetermeer prima je werk kan doen. Nog even contact gehad via de telefoon met hun en uiteindelijk pas Twee weken erna echt de stap gezet om te gaan. Ik moet zeggen ik voelde me zwaar ongemakkelijk toen ik net was gaan zitten. Onder de bank zoekende naar een stopcontact voor mijn oplader van mijn laptop met als gevolg een harde knal omdat ik mijn hoofd stoten tegen het tafelblad. Dus ja iedereen die er was keek natuurlijk mijn kant op en ja hoor hoe ongemakkelijk wil je het hebben.

Er waren wat opstart problemen met de wifi en dat soort dingen maar ja uiteindelijk is de blog er gekomen ben ik een ervaring rijker en een hoofdpijn rijker. Ga ik dit vaker doen?

Ja dat denk ik zeker wel. Mensen kom uit je comfortzone en start met leven.

Al was dit geen gigantische stap zoals bungeejumpen ben ik als persoon toch gegroeid.

Groetjes,

E. Bering.


RSS Feed
Featured Posts
Recent Posts